Bak eylül geldi gözlerinin siyahına
Aktı damları yüreğime ömrüme
Ve
Rüzgâr bıraktı sararan yaprakları hüzünleri
Bir tarafım paramparça eksik, kırık, dökük
Dudağımdaki hasret kelimeleri döküldü
Sensizliğin kaldırımlarına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta