Bak, yine duyuldu uzaklardan o kemanın sesi,
Ne mahzun bir melodisi var...
Özlem rıhtımlarında gözyaşları,
Damlasın benimkiler de ne çıkar?
Usulca öp yüzümü gitmeden,
Saklarım alnımda ebediyen,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Şairin iç dünyası muammadır.Kimi zaman kendiyle hasbihal ederken kulağına gelen belki bir uğultuyu kemana benzetebilir.Ya da yüreğini ortaya koyuşunun sebebini üstü kapalı böyle ifade edebilir.
Tebrikler Sevgili Halenur Abla.Sevgilerimle.
Şiirde yaratılan o sahneyi ve atmosferini düşünüyorum.
Kendi rollerini oynayanları oyunda buluşturan o ortaklığın ,şiire konu olan sorunsaldan kaynaklanarak 'Keman Sesi' metaforunu da...
Harika bir serbest şiir.Etkiletici...
Kutluyorum Değerli KOR'u.
Erdemle.Selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta