Her zamanki yerde bekledim saatlerce
O soguktan adeta taşlaşmış agaç bi başkaydı gözüme
Seni arıyordu her köşede
Sadece seni istiyordu söz dinlemeyen kalbim
Üşüyeceksin diye korktugum günlerdi
Aglayacaksın diye güldügüm sendin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta