Sessiz bir asalet görkemini,
Sezersin Petersburg havasında,
Dizilmiş saraylar kafilesi,
Neva boyunca yol peşi sıra.
Nedense hüzünlüdür rüzgarın,
Bu şehirde eserken edası.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Melaike hanim,kaleminizi yürekten kutluyorum.Nice güzel siirlere imza atmaniz dilegim ile...
Selam ve sevgiler.
Üstat Melaike Hanım ;işte şair olmak budur.Bir heykele bakıp tarihin derinliğine doğru akıp giderken profilde ki mimiklerdeki mesajı algılayabilmek onunun ne düşündüğünü algılayabilmek.Tebrikler ve tam puan.
Evet Hocam, Petersburg bu şiirde sadece bir zemin, anlatımlak istenen öykü için bir sahnedir. Zaten o yüzden şiirin adı da 'Petersburg' değil, çünkü bizim gözümüzde o güzellik çoğu zaman karşılığında ödenen ağır bedellerin bir simgesi olarak kalacak.
Petersburg değil ama, son dörtlük bir insanlık macerası anlatıyor..O insanlar neler çekti..neler çekti,onu o çekenlere sormalı bir de tarihi bilenlere..Özellikle, Kırım Tatar Türkleri, Azeriler vd. ..saymakla tükenmez..Bunların bir bölümünü Cengiz Dağcı yazdı (Onu minnetle anarım..) bir kısmı ise yazılmadı..Onu da bilinçli genç kuşaklar yazacak. Çünkü mazi kalbimizde bir yaradır..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta