Sessiz bir asalet görkemini,
Sezersin Petersburg havasında,
Dizilmiş saraylar kafilesi,
Neva boyunca yol peşi sıra.
Nedense hüzünlüdür rüzgarın,
Bu şehirde eserken edası.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Melaike hanim,kaleminizi yürekten kutluyorum.Nice güzel siirlere imza atmaniz dilegim ile...
Selam ve sevgiler.
Üstat Melaike Hanım ;işte şair olmak budur.Bir heykele bakıp tarihin derinliğine doğru akıp giderken profilde ki mimiklerdeki mesajı algılayabilmek onunun ne düşündüğünü algılayabilmek.Tebrikler ve tam puan.
Evet Hocam, Petersburg bu şiirde sadece bir zemin, anlatımlak istenen öykü için bir sahnedir. Zaten o yüzden şiirin adı da 'Petersburg' değil, çünkü bizim gözümüzde o güzellik çoğu zaman karşılığında ödenen ağır bedellerin bir simgesi olarak kalacak.
Petersburg değil ama, son dörtlük bir insanlık macerası anlatıyor..O insanlar neler çekti..neler çekti,onu o çekenlere sormalı bir de tarihi bilenlere..Özellikle, Kırım Tatar Türkleri, Azeriler vd. ..saymakla tükenmez..Bunların bir bölümünü Cengiz Dağcı yazdı (Onu minnetle anarım..) bir kısmı ise yazılmadı..Onu da bilinçli genç kuşaklar yazacak. Çünkü mazi kalbimizde bir yaradır..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta