Koşup durdu bir hülyanın peşinden,
Kalmadı hiç gitmediği bir diyar.
Gide gide girdi çıkmaz kör yola,
Ne talihi ne yüzüne güldü yâr.
Çeker durur çile daha bitmedi,
Koca ömrü harca harca yetmedi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




bahtiyar ihtiyar olmuş,alkış
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta