Adı sanı bahtiyar karakaş
duyguludur akar gözünden yaş
yaradılanı sever yaradandan ötürü
benim güzel abim karakaş
Eşinin adı servet hanım
tanıyınca onları ısındı kanım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YAZAN VE İLHAM KAYNAĞINIZ YAZDIRANA SELAMLARIMI İLETİYORUM
ne hoş bir yad etme. kaleminize sağlık
EMEKLİ POSTACI BİR SEVDİĞİM ABİME YAZDIM.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta