Bahtım Şiiri - Bekir Sami Ünsal

BAHTIM
"Garip Kime ne"

Çoğu bilmez dünyada bir kul yaşadı
İtildi, kakıldı ve de haşlandı
Kalabalıklar içinde yalnız yaşlandı
Adı Bahtım idi, soyadı Kara
Yani hayata; bir sıfır, yenik başladı
Her gün kahır... Her gün ayrı bir yara.
Konuşsa yok dinleyeni, sussa yok anlayanı
Dedi, herkes sağır elleham;
Duyan yok inleyeni.

Kaldırım bedava, istemezdi para
Ve bir gün ansızın
Son bir kez umutsuzca bir bakındı hayata
Usulca uzandı dost kaldırımlara
Usulca uzandı dost kaldırımlara.
Mezar taşı bile yok ki yazsınlar:
"O, sessiz yaşadı ve sessizce öldü
Kimsesizler mezarlığına gömüldü."

15.04.2026
Bsü/haksöyler
/Sungurlu