Yağmur koçaklamasıyla bam-teline dolamışım,
Yedi renkten sonsuz nağme, ozanlık şet-kuşağını;
İki gözüm iki çeşme, yıllar yılı sulamışım,
Tohumluğa karsın diye, gönlümün sır başağını...
Bir maral çağrıya kanmış hayalîmin büklümleri,
Alıp başımı gitmişim, dağların koyaklarına;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta