Masaya kuruldu arkasına yaslanarak
listeye şöyle bir göz ucuyla bakarak
'Donat' diye emretti biraz kızarak
Mutfağa geçtim hemen koşar adım
tezgahta bekliyordu nice dualarım
Göz yaşımda terbiyelenmiş duygularım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta