Sabah uyandım, dışarıda kar yağıyor;
Bembeyaz bir örtü kaplamıştı bahçemi.
Bahçenin ortasında da bir toprak yığını duruyor;
Yığının etrafında kar birikmiş, ortası kahverengi...
Kar gözlerinin akı, toprak gözlerinin rengi gibi sanki.
O an, bir an aklımdan çıkmadın.
Suya susamış toprak gibi sevmiştim seni,
Ama sen yüzüme bile bakmadın.
Sana seni sevdiğimi söyleyemiyorum,
Söylesem de beni seveceğine inanamıyorum.
Gece rüyalarıma giriyorsun, uyuyamıyorum;
Sen belki rahat uyuyorsun, ben kendimle savaşıyorum.
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!