Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir tablo gibi yeşil hakimiyeti var...
ve yeşil ağaçlarının altından ırmaklar akar...
kırılır birgün zincirler ve inşallah rüzğara gem vurarak oralara ulaşırız...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta