Bahçemin çiçeklerine hazan yağmış yeniden
kırmızı anılar topluyorum tozlarından
bugünüme dökülmüş.
Hergün verandaya çıkarırım kanaryalarımı
onlardaki neşe bile hüznün harelerine düşmüş.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Ağır bir romandır hep
insanın ayrılık manzaraları
sevenin evine, odasına, bahçesine
hazanlar yağar böyle göklerden
kırmızı ağıtlar yakar çiçekleri
bahçedeki çitin boyası bile solar
sevgilinin ayak izlerini özler verandanın eski tahtaları.
Müthiş bir görsellikle sunulan çok yoğun duygular ve çok şık bir şiir,kutluyorum sayın şair,saygılarımla...
güzel anıların hüzünlü yüreğinden süzülüşü gibi olmuş dizeler eline sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta