Yokluk denen bir bahçede gezinmekteyim.
Sevgisizlik diz boyu,yalan zirvelerde.
Saklanmış kişilikler ortaya çıkmış,kadeh ve şişeler ellerinde.
Biçare gönüller zincirlenmiş,ağlıyor meçhul köşelerde.
Başımı eğmeden yürüyorum bu bahçe denen delhizde,
Gururum kırılmaz bir demir,eğilmedi,eğilmez asla kimseye.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta