Yokluk denen bir bahçede gezinmekteyim.
Sevgisizlik diz boyu,yalan zirvelerde.
Saklanmış kişilikler ortaya çıkmış,kadeh ve şişeler ellerinde.
Biçare gönüller zincirlenmiş,ağlıyor meçhul köşelerde.
Başımı eğmeden yürüyorum bu bahçe denen delhizde,
Gururum kırılmaz bir demir,eğilmedi,eğilmez asla kimseye.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta