Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ne kadar safsın,
Hala o sözlere
Sahte bakan yüzlere
Kanıp aldanmaktasın
Sevda aşk çekmişsin ama
Hep aldanansın

Arzuları gelir geçer
Eğer bizi buldun ise
Yar sevdası candan içer
Başka murat aldın ise

Dolsamda içinde nefes

Nasılda sevmişim, o güzel yari
Tek başıma beni bırakıp gitti
Yüreğine ateş, kuymuştu narı
Alemin bağında özletip yitti
Bahattin Tonbul
5.5.2013

Sevdamız seni ve beni çekerken bak içine
Gözlerimiz rehberdi bir cümlede ikimize
Nereden yanaşırsan yanaş aşkın çevresine
Ateş atmış can görülmez olan yüreğimize

Tereddüt içinde kaldı,yarsiz olan bu dünya

Doğmak ve büyümek, yaşarken candı
Şöhretle saltanat, malk mülkte yalan
Toprağa girince, gönüller handı
Alemi terkedip, ruh ile dolan

Yediğin herşeyin, bir sahibi var

Seni senken tanıdım yüreğinde
Sende ben olduğum için sevmiştin
Yıllarca el ele tuttuk
Sanki bitmeyecek gibi
Gözlerine bakarken
Kalbimin sesini duyardım

Anladım ki sevda ona varmakmış
Sırası gelmeden, sır olup gitti
Onun ateşiyle, can olmak narmış
Yağan yağmurlarda, sel alıp bitti
Bahattin Tonbul
4.5.2013

Karanlık geceye ışık verensin
Kuru dalları yeşillendirensin
İstediğin aşka sen erdirensin
Canımı cennetine koy Allah’ım

Derliye dert verip sabır istersin

Adınla büyüdük,seni görmedik
Aşkına talibiz Ya Habibullah
Sünneti öğrendik,inkar etmedik
Ruhuna atfettik,fi Sebibullah

Yaşarken adını,durmadan andık

Hiçbir şey umurumda değil
Biliyormusun
Ne yaşanılmış nede yaşanılacak
Eline dokunup koklayabilirsem
Eğer
Kollarımın arasında yüreğini ısıtabilirsem