Eksik geçti yıllarım, ondan haberin var mı
Daldım gül bahçesine, aşkına bel bağladım
Bomboş kaldı kollarım, beni bekleyen yar mı
Yalnızlığın içinde, özlerkende ağladım
Yaprağına bağlandım, heryanıma gül saldı
Onda hata aranılmaz
O yaşatır o eksiltir
Hakka hesapta sorulmaz
Onun aşkı can eksiltir
Sevenler dünyada kalsa
Hatırlarım ben ölümün kucağında ki
O çaresiz nefesimizi
Hiç unutmam denizen ortasında idik ikimiz
Çıkan
Dalgalarla boğuşurken
Bir karış su içinde
Bilmem kimler ağlar, kimler sevinir
Er oğlu uslanmaz, emret sen paşam
Doğadan çok uzak, haklar dövünür
Seymenler seslendi, hoşgeldin paşam
Sevdanın doğası, sensin Ankara
Bir uğultuydu rüzgarın sesi
Denizin ortasında kaptan der
Tam yol ileri
Ben demir attığım kalpten ayrılamam
Ama kokun durur gitmez bu limandan
Sensizliğin titretir yüreğimi
Bırakıp da gitmek,kolaymış sence
Üç çiçeğin vardı,durur birlikte
Boyunları bükük,hasret işkence
El veda ederdik,sana birlikte
Selce’nin ayrıldı,boynu büküldü
Yatar bütün atamız, Şerefli koçhisarda
Zamanı durdurup da, özlemini kaybetme
Anan baban üzülmüş, hayalleri hasarda
Kararını hemen ver, umudunu yoketme
Hey mehmedim dönde bak, sevdan olmuş ne ala
Ne kadar uzakta yaşarsın anım
Geri dönmeye gerçek korkarmısın
İçimdeki ateş özletir canım
Bana küsmeye sen kararlımısın
Söyle be sevdiğim sensiz her gece
Bir kadın bu kadar sevilirse
Bir erkek bu kadar özlenirse
Bir aşk fırtınasıdır işte bu
Yaşatılanlar devredilirse
Bitmez olan sevda gönüllerde
Hak yolunda yürümek, nefsini bilenlerden
Sana yönverecekler, hakikatı iyi bil
Yerlere düşmektense, duyguyu silenlerden
Korumayı akıl et, yüreğini canla sil
Bahattin Tonbul
26.6.2013




-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir