Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Güvenecek ne yaz kalıyor ne bahar
Ne güneş, nede ay
Sabahsız geceler için uyanmak zor değil
Gözlerini bile kırpmadan.
tebrikler....saygılar
güzel bir siirdi..tebrikler
Güvenecek ne yaz kalıyor ne bahar
Ne güneş, nede ay
Sabahsız geceler için uyanmak zor değil
Gözlerini bile kırpmadan.
Efkar dolmuşsa dört duvar arasına... gözler dikilmişse tavana... hayatsa yürüyen gözlerinden... elbette gözler kırpılmadan erer sabaha...
Az ve öz
Beğeniyle okudum şiirinizi
Tebrikler
Saygılarımla
hep aldatır hayat.. bu yüzden sıkı bağlanmamalıyız değil mi.. tebrikler..
Güzel bir çalışma. İçinde yatan özlem olumlu. Umutsuzluk ise iyi değil..
Yazılım ve anlatım olarak çok güzel..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta