Sonbahardan esintiymiş adam
İlkbaharın habercisiymiş kadın
Ne ses, ne soluk varmış
Yaz, soğuğu sevmiyormuş,
Kış, güneşi…
Bir yaprak daha solmuş
Ama bu ne ilk, ne de sonmuş
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




evet kardeşim hiç bir şey ilk ve son değildir ...
---------------
Sinme ey canân
Sinme ey canan,nedendir bu kaçış,
Göresin bahtı payımda, sen varsın,
Dinme ey gözyaşı,sendedir yakış,
Ne,ah-ki payımda sen varsın,
-- Eserin tamamı değildir -
hayırlı yeni yıllar dileğiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta