Mevsimler sevda sunarken makamlı makamız
Doğa açmışken tertemiz bağrını
Yıldızlar el ele mırıldanırken yıllar boyu
Neden herkes kendinden çıkıvermiyor
Dışarı fırlamıyor kabuğunu kırarcasına
Neden kendini yaşama salıvermiyor
Zaman öylesine dar ki
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta