Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
göğümü dişliyor şimdin
içimin gezgini,kanadı kırık kuşlar
tenimdeki benim sızım
...seninle de yalnızım
diyesim geldi....
yeni baharların çiçekleri solmasın,
kutlarım.
yüreğiniz ve kaleminiz daim olsun...
saygılar ...
selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta