Nazenin yaprak düşünce can yurdundan
Tutuşur otağın yanar için köz olur
Yel tarar saçlarını dokunur sadırdan
Matemin kara geceden mevsim söz olur
Bir zamanlar semalara açık ellerin
Güneşle neşvelenir dururdu dalların
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta