Baharımda yemyeşil bir tomurcuk gibi dalıma sıkıca sarılmıştım,
Yavaş yavaş açtım günlere, güneşin serinleten yakarışına...
Sevdim kuşların kanat dokunuşlarını şarkılar eşliğinde yüreğime,
Bazen rüzgar esti sallandım küçük serinleyişler kaldı dağılan saçlarımda;
Yaz geldi cehennem açtı, zakkumlar düştü gözlerimin içine;
Yaktıkça yaktı benliğimi ay ışığının savrulan sarhoşluğu,
Kurudum sarardım sarıldım düşlerime, bahar yellerinin içine...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




OOO yeni mi bu dostom
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta