Hiç bahar görmemiş insanların memleketinde, yeşil bir göl kenarında bekliyor çocukluğum...
Uğuldayan ağaçlarım var benim ve baharı yaşamayan çocukların fısıltısıdır yankılanan bu sonsuz sessizlik.
Şimdi hangi kuş konacak dallarımıza?
Pamuk şekeri elinden alınmış çocukları hangi hikâye avutacak?
Sessizliğe alışan kulaklarımıza hangi sevda fısıldanacak?
Düşmesin güzel yüzün...
Çünkü yeşil bir göl kenarında bekliyor seni çocukluğum ve kimseler bilemez ruhlar âleminde yanan ateşin sırrını...
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta