ceplerinde taşırsın ıslak ellerini,
içindeki hiçlik korkularından sakladığın,
ortada, açıkta unutulmuş bir kadermiş yaşadığın...
en çok seni yoksaymışım...
kaldırıp at içindeki karanlığı,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta