Mazide kaldı yaşadığımız mutlu günler
Hüzenleri bastıran neşeler ve düğünler
Ey hayat hatırlatma bana onlar geçen dünler
Yaşanacaklar ise artık hüzünlü bugünler
Kurulacak hayeller yokluklar var
Sadece beyazlık değil yağan kar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta