Ağaçlar göğermiş, dallar yeşermiş,
Diriliş başlamış kışın üstüne.
Kükreyen dereler denize ermiş,
Bereket yağarmış yaşın üstüne.
Güllerin dalına can suyu inmiş,
Fışkıran tomurda çiçek ve yaprak.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tebrikler üstad. Gönülleri sobeleyen çok güzel bir şiir olmuş..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta