Nasıl uyanmasın doğa
İliklerine gün ışımış
Bahar değmiş suya toprağa
Bir köşede ağlıyor kış
Çiçeğe durmuş sabır ağacı
İçi dışı yemyeşil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler. Adeta bir özdeyişin kısaca yorumlanması gibi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta