Bir kış günü seksenlerden kalma,kimsenin sokakta olmadığı bir gün,
Dün kestiğim bıyıklarımı,artık ne devrim ne yoldaşlık,
Kış günü İstanbul'un kışı sabah soğuk üniverste yolunu tutmuşken seni görüyorum her sabah indiğin Karaköy vapurundan.
Yüzümü okşayan rüzgar uzun zaman sonra suratıma temas ediyor,
Bir yosmanın narin dokunuşu gibi aşık oluyorum,
İsmini bilmediğim bir kadına,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta