Bir kış günü seksenlerden kalma,kimsenin sokakta olmadığı bir gün,
Dün kestiğim bıyıklarımı,artık ne devrim ne yoldaşlık,
Kış günü İstanbul'un kışı sabah soğuk üniverste yolunu tutmuşken seni görüyorum her sabah indiğin Karaköy vapurundan.
Yüzümü okşayan rüzgar uzun zaman sonra suratıma temas ediyor,
Bir yosmanın narin dokunuşu gibi aşık oluyorum,
İsmini bilmediğim bir kadına,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta