İçimde çiçekler açıyor, güneş de çiçeklere can veriyordu, mevsimlerin en anlamlı varyantında,
Doğa can buluyordu tabiatın koynunda, tatlı bir telaş ısıtıyordu içimi,
Bahara benzetiyordum seni ve içimden çok seviyordum, açtığın taze dallardaki sevgini,
Çünkü seni düşününce içimde çiçekler açıyordu,
Mevsim baharı, bende sana çıkan baharları arzuluyordum, senli dünyamda,
Seni görünce umutlarım filizleniyordu bahar gibi, gülüşün içimi çiçeklerle bezeriyordu,
Arıyordum içime ektigin baharı, artık sen bana gelmesende, bende hiç bahar bitmezdi, sevgin benden hiç gitmezdi,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta