bahar sın sen
dalında uyanışın çözülen iplerine tutunduğum
ileri-geri
tutunup sallandığım
ve gölgende oynaşan çocuklar gibi
ışıkların ahenginde yitirip, yitirip kendimi
zakkumun dudaklarımdaki zehrinde bulduğum
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta