Bir ağaç kollarını gökyüzüne açmış Tanrıya dua ediyor.
Çizgi çizgi olmuş yüzü.
Torununu bekleyen bir dede gibi bayram şekerlerini toplamaya gelmelerini bekliyor.
Yaprakları dökülüyor ömrünün sonbaharında.
Eskiden dost olan rüzgarlar şimdi ürkütüyor.
Kuruyan elleri titriyor.
Yağmur damlarlını bile taşıyacak gücü kalmamış.
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




'Başlangıç' ile 'Bitiş' arasındaki o sonsuz sanılan mesafeyi ölçmek gibi... Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta