Bir ağaç kollarını gökyüzüne açmış Tanrıya dua ediyor.
Çizgi çizgi olmuş yüzü.
Torununu bekleyen bir dede gibi bayram şekerlerini toplamaya gelmelerini bekliyor.
Yaprakları dökülüyor ömrünün sonbaharında.
Eskiden dost olan rüzgarlar şimdi ürkütüyor.
Kuruyan elleri titriyor.
Yağmur damlarlını bile taşıyacak gücü kalmamış.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




'Başlangıç' ile 'Bitiş' arasındaki o sonsuz sanılan mesafeyi ölçmek gibi... Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta