kimse bilmezdi
nasıl başladığını bu hikâyenin
bir mart sabahıydı belki
gökyüzü yeni doğmuş bir çocuk gibi çıplak
rüzgâr bebek nefesi gibi ürkek
ve ben,
adını bilmediğim bir iç sarsıntısıyla
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta