Bir bilsen ne kadar özledim seni
Ufak bir tebessüm için kahrettim kendimi
Yalnız senin için harcadım herşeyimi
Ne yapacağımı bilemedim BAHAR GÖZLÜM
Beni bırakıpta nerelere gittin
Mutluluğumuzu benden esirgedin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ilk dörtlüğün son kelimesi yanlış yazılmış...duyguların doyurucu...zamanın imbiğinden süzüldükçe şiirin özüyle başbaşa kalacağından eminim..başarılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta