Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bunun sonu yok sayın Polat:)
Yaaa!!! Bana da bir ah çektirttiniz... Dertlerimi depreştirttiniz. Yüreğinize sağlık.
Nürnberg'ten sevgi ve selamlar.
Öğretmen Şükran Günay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta