Bir kış günü pencerenin önünde oturdum da
Düşündüm ölümün güzelliğini Erzurum’umda
İlk defa bakıyor gibiyim eşyaya; dağa, taşa..
Dirilmenin tazeliğine inanmamak mı? Haşa!
Bir kışın bitimi, muştuları baharın
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta