Doğa açtı gözlerini güneşin parlaklığına
Yansıttı beyaz papatyalar taze umutları.
Uzattı kollarını, topraktan çıkan sürgün yaşama...
Renklendi kuru dallar
Karanlığı aydınlatırcasına.
Umutlar, yaşam, aydınlanan karanlık,
Yerleşti yüreklere,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta