Bir engellinin telefon kabinine hayranlığı gibiyim.
Ahizeyi kaldırma cesareti bulamayıp kapalı bir telefonun tuşlarıyla oynuyorum.
Bilmediğim bir şehrin tüm sokaklarında korkusuzca dolaşıyorum.
Sana gelmeye gücüm yetmiyor,
seni gösteren tabelaları yüreğimin üst geçitlerinden solluyorum
Islak kaygan gecelerde tutunamıyorum.
Soğuk kış gecesinde uçmaz ki kelebekler.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta