Bir engellinin telefon kabinine hayranlığı gibiyim.
Ahizeyi kaldırma cesareti bulamayıp kapalı bir telefonun tuşlarıyla oynuyorum.
Bilmediğim bir şehrin tüm sokaklarında korkusuzca dolaşıyorum.
Sana gelmeye gücüm yetmiyor,
seni gösteren tabelaları yüreğimin üst geçitlerinden solluyorum
Islak kaygan gecelerde tutunamıyorum.
Soğuk kış gecesinde uçmaz ki kelebekler.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta