Hayatımızın gençlik baharını
Çocuklara bırakıyorum, geçmişteki insanlarla beraber hep ticaret işleri falan yapardık kimi zaman Bir fabrikada diktatör olmaya başladık. Bizim bu fakirliğimiz eskiden beri hep devam etmeye başladı. Bütün olayların ağıt yakan kötü haberi niye herkes sevdiklerini geride bıraktı. " Bin borç bedel ödetmek yerine herkes borçlu olduğunu öğrenince tassiyon yükseldikçe dert artmaya her zaman devam ediyor.
Zambak çiçeği burnunda müjdem yine bir Baro da İşletme müdürlüğü olarak atandım. Artık çok neşeli olmalıymışım kimi der ki hep ansızım ah be sevdiğim korkusuzca kansızım üç beş dakika da öldüm be gülüm...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta