Baharı gözlemek için özler önce insan
Bekler, bekler, bekler
Her kuru dalda ufacık tomurcuğu arar,
Bir ufak gonca tebessümü olur ruhunun
Bir pembe çiçek sarar yaralarını
Sonra bakarsın çiçeklenir doğa
Kupkuru dalların hüzünlü kahvesinden sonra
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta