Hâlâ tadı dilimdedir şu portakalın
-hani, birlikte soyduğumuz;
-hele kabuğundaki süt, emdiğimiz;
Sevdiğimiz tüm renkler de içinde.
Her bahar aynı çiçektir, açmasını umduğumuz
Zamanı nasıl da yedik o bağda,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Kimse güldüremez yüzünü artık
Keçe olmuştur çehre
Kaşı çatılır
dili tutulur adamın
Yüreği tekler
gül kurusunu görünce
Bahçıvanın işine son verilmiştir
Bahçevanın işine son vermektense ogüzelim bahçe tekrar canlandırılsa idi .
Yüreğinize sağlık.Bahar gidince insan bahçelere bakmak istemiyor.
başarılı bir anlatım .Şiir özlemle güzellikle başlasada sonundaki acı insanın içini burkan türden emeğinize yüreğinize sağlık.Saygılarımla
tebrikler yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta