Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi ruhlar büyüyor deryalarca şarkıda
Sevdasını çoğaltır sonsuz bir mutluluğun
Bin bir çiçek raksı var tebessümün güllerde
Çiğdem, yasemin, papatya deruni nağmelerde
Bir rüyada eskiden, hayal bir liman imiş
Bilmiyor künyesini ne yeniler, eskiler
Gelen yok, ayrılan yok gidenler çoktan gitmiş
Bakıyor bir semadan göz kırparak serçeler.
Mükemmel gönülden kutlarım.
Saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta