keklik sesi yerleşmiş saz teline.
çağırıp durur, kurtar beni şahne !
düşümdesin bil ki nazlı sevdiğim;
mızrap benim, keklik benim, kime ne?
gel ey keklik, gel gör, viran gönlüme.
yok yere doğdun kimsesiz günüme.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta