Ağustosta doğmuşum, belki ondan sıcağım,
Sen Şubat soğuğunun, rüzgârısın besbelli!
En temiz duygularla, açılmışken kucağım,
Esiyorsun bağrıma, oluverip kış yeli.
Yanıyor donuyorum, şaştım neyleyim şaştım,
Ben bu kara sevdaya, bilmem ki nasıl düştüm.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta