Bağlı Eller, Dağılan Düşler
Güneşin doğuşuna yasak koyulur mu hiç? Ya da nehrin akışına "dur" denir mi? Sevene "bırak" demek, bir uçurum kenarında, Rüzgara karşı kanat çırpmayı dilemektir.
Nasıl sökülür ki ruhun ilmek ilmek dokuduğu, Gözlerin ferine sinmiş o tanıdık gölge? "Vazgeç" demek kolaydır, dilde bir hece, Ama kalpte koca bir yangın, bitmez bir gece.
Avuçlarında tuttuğun sadece bir el değildi, Bir ömrün umudu, bir düşün emanetiydi. Şimdi "bırak" diyorlar, ellerin boş kalsın, Sanki sevda dediğin, bir oyuncak, bir masalmış.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta