Bağlı Eller, Dağılan Düşler
Güneşin doğuşuna yasak koyulur mu hiç? Ya da nehrin akışına "dur" denir mi? Sevene "bırak" demek, bir uçurum kenarında, Rüzgara karşı kanat çırpmayı dilemektir.
Nasıl sökülür ki ruhun ilmek ilmek dokuduğu, Gözlerin ferine sinmiş o tanıdık gölge? "Vazgeç" demek kolaydır, dilde bir hece, Ama kalpte koca bir yangın, bitmez bir gece.
Avuçlarında tuttuğun sadece bir el değildi, Bir ömrün umudu, bir düşün emanetiydi. Şimdi "bırak" diyorlar, ellerin boş kalsın, Sanki sevda dediğin, bir oyuncak, bir masalmış.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta