Sen istemesende, senide bir öldüren bulunur!
Dünya denilen bahçe zehirli sarmaşıkla doludur.
Ömrün azar azar tükenir, yavaş yavaş ölürsün,
Alışırsın zehrine, bir daha ondan ayrılamazsın,
Sarmalandıkça, karmakaraşık olur düşüncelerin,
Sen kendini çekmek istedikçe o da seninle gelir.
Kökünden koparıp atamazsın, bağlanmışsındır.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta