duvarları yıkan derviş mi
heybesinde güneşin kırıntılarıyla gelen
karıncaların yolunu kesip de
sırtına ağır yük bindiren efsunlu bir adam
kuşların ağzından yiyeceğini alan
kimliğini gizleyip yolcunun resminde
kaplumbağaların ayak izlerinde bulduğum açlık
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta