gittin!
geri dönmeyeceksin sandım.
alın yazımızı sileceksin sandım.
yüzüme son kez gülmeyeceksin sandım.
vazgeçtim, bağışla beni.
bir anda silinince yıllanmış anılar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İNSAN BİANDA BIRAKINCA VAZGEÇİNCE KIYMETİN ANLAŞILIYO AMA SEN VAZGEÇENE KADAR NE YOLLARDAN GEÇİYOSUN NELER YAŞIYOSUN NE ACILAR ÇEKİYOSUN SONUNDA BİTTİ DİYOSUN AMA OZAMAN GERÇEKTEN BİTİYO
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta