her zaman yürüdüğümüz,
dar,
karanlık
ve alabildiğine biz kokan bu sokağı
bu gece bensiz yürüdün;
bağışla.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




pişmanlığınızla gel gitler yaşamışsınız önemli olan bunun farkında olmaktır ayrıca birlikteyken bile içinizde hep karamsarlık ve hüzün hissettim siz kendiniz bağışlayabiliyormusunuz? yüreğinize sağlık...
İkinci tekil şahıs şiirlerini ('sen'li şiirleri) genellikle sevmem ama bu etkileyici bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta