Dünya kör, dünya sağır
Bir çocuk iç çekiyor ağır ağır
Kuru da olsa bir dilim ekmeğe muhtaç
Kurtulacaksa insanlığın, utanma bağır!
Dünya kör, dünya sağır
Can veriyor bir çocuk ağır ağır
Yurdunu çiğnetmedi, şehadette
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta